istanbullite.com

TWILIGHT ZONE Bodrumda carsi icinde cok guzel bir restaurant a girdik.Adi aklimda kalmamis.Deniz kenarinda masaya oturduk.Omer kaleye bakiyor, ben limana.Gok mavi kirmizi karisimi. Denizde yakomozlar piril piril. Sef garson meze tabagini getirdi ve "Kopoglu"su istermisiniz?” diye sordu. Omer "Efendim?"  diye sordu.Ben hani kopoglu kopek gibi , buranin meshur mezesidir dedim. Bunuda hic duymamistim dedi  Sanki Omer Amerikadan gelmis, bende Bodrumluyum.! Gidenler restaurant in herhalde ismini cikarmisdir: hamsi tursusu da meshurmus.Onu da ilk defa isittik.Balik, gecmis gun, unuttum.Raki herzamanki gibi Altinbas. Etrafima bakiyorum. Bir  ruya sanki.Bodrum limani guzel bir resim gibi. Hava yavas yavas karariyor. Liman pespembe olmus.Su durgun ve sakin. Omer bir sigara yakti. "Aslinda bu yolculukta , sayende fazla sigara icmiyorum"diyor.Benim sigarayi birakali uc sene oldu.Yirmibes sene icip sonra biraktim.Omer Amerika ya gelirse birakacak. Anlastik., tam zamani.Bizim evde icsen bile cogu yerde icemezsin dedim.Ornegin Erdoganlara gitsek Fusun kimsenin sigara icmesine izin vermiyor. "O zaman mecburen birakacagiz Ustad" dedi. Birbirimize Ustad diye hitap etmek Mulkiyeden mi yoksa mufettislikten mi kaldi, onuda unuttum. Mururu zamana ugramis. Meze tabaklari gelip gidiyor.Onu birak, push-cartlar la balik in binbir cesidi geliyor.Turistler ve misafirler seciyorlar. Cok ozgun bir restaurant. "Ne iyi oldu bu tatil.Ilk defa boyle 4-5 gun isten, herkesden uzak yasiyorum.Isin stresi yok."diyor Omer.Dusunduklerini anliyorum.Turkiyenin 5-6 sehrinde subeleri olan bir sirketin sahibi.Ben ise Amerika da , Baton Rouge sehrindeKendi sahibi oldugum bir Pizza dukkanini  isletiyorum.Birkac sene once bende yirmi kusur dukkan a bakiyordum, sonra kucule kucule bir dukkana kaldik. Neyse! :Omer be "Twilight Zone " gibi! "Ne demek istiyorsun, Cem?" Twilight Zone: gece ile gunduz arasi, daha dogrusu aksam ustu ile gece arasi.Bir gecis zamani. Gercek ile Hulya arasi.Inanilmaz olaylarin oldugu bir zaman kesiti.Ben simdi en sevdigim arkadasim Omer le en sevdigim belde Bodrumdayim.Ve yavas yavas zevkini ala ala rakiyi yudumluyorum. Ve gene biliyorumki yarin gece Istanbul da bir gun sonrada Amerikadayim. Yudum yudum zamani iciyorum.Zaman gectikce yudumlar uzuyor, hic bitmesini istemiyorum sanki. "Cok tuttum bu Twilight Zone’u" diyor Omer.  Yavastan kalkiyoruz.Kirklarini ortalamis iki  delikanli Bodrumda Ozgun muzik yapan barlara dogru yoneliyoruz.Ruzgar hafiften esiyor; mevsim eylul basi.Tuylerim urperiyor. Kalabaliga karisiyoruz. 1 Eylul, 1992 Baton Rouge Not: Yukarida adi gecen sevgili arkadasim Omer Gundogar'i  bu seyahatten tam bir sene sonra 46 yasinda aniden kaybettik. Yukardaki yazi bugune kadar esim ve yakin dostlarim disinda hic kimse ile paylasmadigim bir yazi. Olumunden tam bir sene once yaptigimiz Ege seyahatinde bir Bodrum hatirasi. Bu dunya zaten bir Twilight -Zone degilmi? Cem Ozmeral Columbus, Ohio 20 Agustos 2003